Nieuwsblad van Noord Oost Friesland 18-9-1992

Verzamelwoede binnen de perken houden

1800 SPAARPOTTEN VORMEN FRAAIE VERZAMELING

 

Dokkum – Wie over de drempel van de woonkamer van Jan en Ina Visser in Dokkum stapt zal waarschijnlijk even verbaasd rond kijken, als men de grote wand met spaarpotten ontwaart. Honderden spaarpotten staan keurig opgesteld te ‘pronken’. Spaarpotten in alle vormen en modellen, waarbij uiteraard het spaarvarken een belangrijke plaats inneemt.

 

In huize Visser sloeg het verzamelvirus langzaam maar o zo zeker toe. Eigenlijk begon het ongemerkt en duurde het twee jaar voordat Jan en vooral Ina, beseften dat ze bezig waren met een verzameling. Een hobby waarvan zij in het begin niet konden overzien, hoe groot die wel niet zou worden. Inmiddels is de totale collectie uitgegroeid tot ruim 1800 verschillende spaarpotten. Een boeiende collectie, die echter veel ruimte inneemt. Een gedeelte vindt men in de woonkamer en de rest boven op een apart kamertje.

Ik denkt dat het bijna zes jaar geleden is, dat deze hobby is ontstaan. Ik kocht toen een spaarpot, omdat ik het wel een leuk beeldje vond. Langzamerhand kwam er een nieuw en leuk beeldje bij. Doordat ik veel handwerkte, ook voor vrienden, bekenden en familie, vroeg ik in plaats van een bosje bloemen, vaak een spaarpot. Nog steeds niet met het idee om een verzameling te beginnen. Ik vond spaarpotten gewoon leuk. We hadden niet in de gaten dat we aan het verzamelen waren. Tenminste niet bewust. Jan ontdekte opeens dat we in twee jaar tijd 23 bijeen hadden gebracht. Toen realiseerden we ons bewust dat we bezig waren met een verzameling. Een hobby waarmee je gemakkelijker begint, dan je er mee ophoudt,’ aldus een lachende Ina Visser, die zichtbaar geniet van het vertellen over hun gezamenlijke hobby. Een unicum, dat man en vrouw dezelfde verzameling hebben. Uiteraard is het niet meer dan logisch dat ook beide kinderen van het gezin Visser aan het verzamelen zijn geslagen (stickers en figuur en hotelzeepjes).

‘Voor onze begrippen en in onze gedachten hadden we er al heel veel. Je weet dan niet beter. We besloten om meer bijelkaar te krijgen. Maar hoe doe je dat? Wisten wij veel. Toevallig was er in die jaren een tentoonstelling van verzamelaars in Dokkum en daar stond ook iemand die spaarpotten verzamelde. Een praatje met deze verzamelaar leerde ons de juiste wegen te vinden. Maar van het antwoord op onze vraag: hoeveel hij eigenlijk bezat, schrokken we enorm. Ruim 800. We wisten niet wat we hoorden en ook niet dat er zoveel bestonden. Inmiddels hebben we er zelf ruim 1800 en het einde is nog niet in zicht,’  vult Jan Ina aan. Vanaf de tijd dat de familie Visser zich bewust werd van de hobby en de juiste wegen had gevonden, ging het in snel tempo bergopwaarts met de collectie.

Het moet vooral leuk blijven. We gaan regelmatig naar vlooienmarkten en kunnen zodoende onze verzameling vaak uitbreiden. Heel veel dubbeltjes en kwartjesspul, maar wat geeft het, het gaat niet om de geldelijke waarde. Bijna iedere spaarpot heeft voor ons dezelfde waarde. Echt veel geldelijke waarde zit er niet in, een enkele spaarpot is duurder.

Vanaf eind 1988 hebben we bovendien een complete administratie aanelegd, waar de spaarpot wegkomt, hoe duur hij was enz.

In de woonkamer treft men spaarpotten in honderden modellen en maten. Groot en klein, uiltjes, poppen, beeldjes, natuurlijk spaarvarkens, maar ook oude blikken en metalen geldopbergers. Men kan het eigenlijk zo gek niet bedenken of er zit wel een ander model tussen. Opmerkelijk daarbij is dat beide verzamelfreaks precies weten wat ze bezitten. In totaal heeft men ruim 250 verschillende spaarvarkens, toch een beetje een apart onderdeel van de boeiende collectie. Nog steeds zoeken Jan en Ina Visser verder. Vooral de aparte modellen en uitgaven zoals de zendings- en missiespaarpotten. De speciale spaarpotten van de diverse banken met plaatsnamen zijn ook gewild. Eigenlijk is iedere spaarpot welkom. Jan en Ina Visser zijn bovendien lid van de Friese verzamelclub Sam-Zam. Van één van de leden ontvingen ze daarvan een spaarpot, waaraan een speciale herinnering kleeft. Deze spaarpot werd vroeger gebruikt om geld in te zamelen voor TBC. Hieruit werden de kosten betaald voor het reizen naar de patiënten. Een vrouw uit Dronrijp, wiens vader die ziekte gehad heeft, gaf hun die spaarpot. Een vriendin van haar was overleden en toen moest zij met lede ogen toezien dat veel voor verzamelaars waardevolle spullen weggegooid werden. Zij kregen de spaarpot waar zij veel herinneringen aan hadden, opdat hij niet weg zou raken als zij zou komen te overlijden. Iets wat helaas inmiddels al is gebeurd, vandaar de emotionele waarde aan die spaarpot.

‘De oudste spaarpot is inmiddels ruim 132 jaar oud. Een heel aardig ‘ding’ waarvan we de waarde niet kennen. Dat hoeft ook niet, want daar gaat het niet om. Met onze spaarpotten staan we soms ook op verzamelbeurzen te exposeren samen met onze verzamelvereniging Sam-Zam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *